Kocham zwierzęta. Uwielbiam je... zawłaszcza z solą i średnio wysmażone. Nie! Kocham wszystkie bestie tej planety. W wolnym czasie palę cygaro na werandzie i mam około 6 karmników dla ptaków. Znam wszystkie ptaki, które tam latają i mam moją małą aplikację, która wydaje odgłosy ptaków, więc mogę zobaczyć, które to są, a potem to ściągnę, porozmawiam z nimi i tak dalej. Uwielbiam to. Dopóki niedźwiedzie nie wyjdą z hibernacji w Kolorado i nie przyjdą, żeby zniszczyć wszystkie karmniki. Mieszkam w miejscu, gdzie cały czas są zwierzęta, więc je obserwuje. Podziwiam wilki, podziwiam orły, podziwiam bawoły, podziwiam łosie. Lubię myśleć, że ludzie są tak rozproszeni codziennym zgiełkiem, że zapomnieliśmy o przetrwaniu i wszystkie te zwierzęta budzą się z myślą – cóż, nie wiem, o czym myślą, ale – wyobrażam sobie, że muszą jeść, więc to właśnie robią. Wychodzą w poszukiwaniu jedzenia i to jest ich dzienny cel. Nie muszą martwić się o to całe gówno. Na koniec dnia jestem wdzięczny, że mam co jeść.