Uwielbiałem tę muzykę, ponieważ były to riffy, a nie akordy. Amerykańscy autorzy piosenek pisali dużo akordów, a Europejczycy, a przede wszystkim ludzie z Wielkiej Brytanii, wymyślali takie riffy. A riff to po prostu melodia, która jest grana w kółko i w kółko. Musi więc być naprawdę dobra, inaczej stanie się monotonnym brzęczeniem.

Diamond Head był jednym z pierwszych zespołów, które widziałem, grających muzykę, którą zrozumiałem, że chcę grać. A kiedy byłem w Metallice, to właśnie wtedy najbardziej odkrywaliśmy Diamond Head. Lars spędził z nimi dużo czasu. Na pierwszej płycie jest tyle utworów, które graliśmy... "The Prince", "Sucking My Love", „Am I Evil?”, zagraliśmy „It's Electric” i zagraliśmy „Helpless”. Pięc utworów graliśmy z Metalliką, wiele osób myślało, że to nasze autorskie utwory, a my nie wyprowadzaliśmy ludzi z błędu. Nic się nie odzywaliśmy, aby ludzie myśleli, że jesteśmy tacy świetni.